Hof van Postel - Fokkerij

Van oorsprong herbergde ons bedrijf een veestapel zoals die overal voorkwam indertijd hier in de streek; het Maas Rijn IJsel vee (MRIJ).

In 1985 werd er voorzichtig begonnen met het Holsteinras (HF). Belangrijkste reden was toch wel om het uierbeeld te verbeteren. Daarlangs was de bijbehorende produktieaanleg uieraard ook mooi meegenomen.

De eerste Holsteinkruislingen voldeden volledig aan onze verwachting; mooie uiers, hoge produktie, en tevens meteen een dier zo gebouwd, dat indertijd in onze ogen wenselijk was. Helaas bleek na het doorkruisen met het Holsteinras, dat er steeds meer een dier ontstond, wat naast haar superieure melkaanleg en uiervorm, ook minpunten met zich meedroeg. De eerste lebmaagdraaïingen deden haar intrede. Kalfziekte, slepende melkziekte en vaker aan de nageboorte blijven staan, waren allemaal zaken welke we voorheen amper kenden met onze MRIJ koeien.

Vanf 1988 werd er daarom - mondjesmaat - begonnen met het insemineren van Montbéliarde- en Zweeds Roodbont (SRB) sperma.
Het was een wat ongelukkige start; het werd amper gedaan in Nederland in die tijd, de Montbéliardekalveren werden moeizaam geboren, terwijl de Zweedse kalfjes indertijd massaal voor de bijl gingen door een hardnekkig diarreevirus op het bedrijf. Ondanks die tegenvallers bleken de enkele kruislingen die we aan de melk kregen, wonderbaarlijk goed te voldoen.

De Montbéliardekruislingen bleken erg persistente dieren, welke minder problemen kenden dan onze Holsteins.

De Zweedse kruislingen waren super producentes, waarbij de Holsteins in de schaduw stonden. Helaas gaven de Zweedse dieren zichzelf helemaal weg tijdens de lactaties, zodat dit ras weer verdween van ons bedrijf.
Wellicht ten onrechte.

De algehele nafok van het SRB ras is en blijft nog steeds geweldig goed; zelfs 20 jaar later nog blijken de achter-achterkleindochters van de Zweedse dames bovenmatig presteren.

Hoe is de situatie op de dag van vandaag?
Tot een jaar of 4 geleden is het inkruisen beperkt gebleven. Mischien toch bang voor teveel produktieverlies of uierproblemen wellicht.
Totdat de veestapel van Jan Smets er in 2004 bij kwam. Een 100% zuivere HF veestapel. Toen pas bleken weer de enorme voordelen van onze kruislingen.
Veel makkelijker afkalven, sneller drachtig te krijgen, betere ruwvoerverwerkers, beter om kunnen gaan met een sobere bedrijfsvoering en een algehele betere gezondheid;
Allemaal zaken welke accuut boven kwamen drijven, toen de |HF veestapel werd opgemengd met de bestaande 'bonte koeienclub'.

Daarom werd er vanaf toen rigoureus begonnen met het inkruisen van andere rassen. In de eerste plaats vooral montbéliarde's. Daarnaast mondjesmaat Brown Swiss om sterke beencorrectie's door te voeren, daar waar nodig. Ook voegden het Fleckviehras (FLV) en oudgediende het SRB-ras zich bij de andere excoten, ter vervolmaking van de inseminatielijst.

Het FLV-ras is ondertussen voorlopig in de ijskast gezet.

Op Hof van Postel bracht dit ras wel dieren met voldoende bespiering en tevens prima uiers, maar de melkproduktie was dermate laag, dat dit ras voorlopig op een zijspoor gezet wordt. Het hernieuwde SRB avontuur lijkt beter uit te pakken op Hof van Postel; ijzersterke dieren met voldoende produktiepotentieel.
Zoals het er nu naar uit ziet zal de Montbéliarde de centrale rol blijven spelen. Met het SRB- en het HF-ras zal geprobeerd worden het uitstekende Montbéliarde ' fundament' op te bouwen tot de ideale koe, zowel qua produktie als secundaire kenmerken.